Hakkımızda
Mavi Ay Sosyal Yardımlaşma Derneği 2002 yılı nisan ayında kurulmuştur. Aslında derneğin faaliyetleri, hepimizin hatırlarında silinmesi zor izler bırakan 17 Ağustos Marmara depremine kadar dayanır.
Depremden sonra ibret verici bir yokluk içerisine düşen bölge halkı, başını sokacak bir çadıra, sıcak bir çorbaya, bir battaniyeye muhtaç hale gelmişti. İnsanlar sokaklarda yatmakta, kendilerine belki bir yardım eli uzanabilir umuduyla sabahlara kadar yol kenarlarında beklemekteydi. Bu dönem, bölge halkının olduğu kadar tüm Türkiye’nin yüreğini yakan unutulması zor acı bir dönemdi. Bu dönemde, bütün dünya Türk insanının ne kadar yardımsever, ne kadar paylaşımcı ve fedakâr bir millet olduğuna yeniden şahit oldu. İnsanlar adeta seferber olmuşlardı, depremin ilk günlerinden itibaren ülkenin dört bir yanından akın akın geliyorlar, bölge halkına yardımcı olmaya çalışıyorlardı. Kimisi maddi yardım yaparken, kimisi de maddi olanakları olmadığı için bileğiyle, yüreğiyle bir işin ucundan tutmaya çalışıyordu.
Mağdur durumdaki bu insanlara karşı maddi ve manevi sorumluluk hisseden dernek gönüllüleri, sefalet içinde yaşam mücadelesi veren birkaç aile için bir anda umut ışığı oluvermişlerdi. İmkânları kısıtlıydı. Hiç kimseye yardım etmemektense, gücünün yettiği kadarını yapabilmek de bir şeydi. İşte bu bilinç ve kararlılıkla hareket eden dernek gönüllüleri, faaliyetlerini 2002 yılı başlarına kadar bu şekilde, kendi aralarında oluşturmuş oldukları fondan, sınırlı imkânlarla devam ettirmeye çalıştılar. Fakat ihtiyaçların artması, her gün onlarcasına şahit oldukları aile dramları, onları etraflarındaki insanları da bu sorumluluğa davet etmeye yöneltti. Bu acıyı herkes paylaşmalıydı, bu insanların sorunlarından herkes haberdar olmalıydı.
Nitekim öylede oldu, yardım hizmetlerinin süreklilik arz etmesi için mücadele eden dernek gönüllüleri, Körfez Mimar Sinan mahallesinde bir yardımlaşma derneği kurmaya karar verdiler. İnsanları yardım etmeye teşvik ederek mağdur insanlar için bir umut olmak istiyorlardı ve bu umudun adı Mavi Ay oldu.
Depremden sonra ibret verici bir yokluk içerisine düşen bölge halkı, başını sokacak bir çadıra, sıcak bir çorbaya, bir battaniyeye muhtaç hale gelmişti. İnsanlar sokaklarda yatmakta, kendilerine belki bir yardım eli uzanabilir umuduyla sabahlara kadar yol kenarlarında beklemekteydi. Bu dönem, bölge halkının olduğu kadar tüm Türkiye’nin yüreğini yakan unutulması zor acı bir dönemdi. Bu dönemde, bütün dünya Türk insanının ne kadar yardımsever, ne kadar paylaşımcı ve fedakâr bir millet olduğuna yeniden şahit oldu. İnsanlar adeta seferber olmuşlardı, depremin ilk günlerinden itibaren ülkenin dört bir yanından akın akın geliyorlar, bölge halkına yardımcı olmaya çalışıyorlardı. Kimisi maddi yardım yaparken, kimisi de maddi olanakları olmadığı için bileğiyle, yüreğiyle bir işin ucundan tutmaya çalışıyordu.
Mağdur durumdaki bu insanlara karşı maddi ve manevi sorumluluk hisseden dernek gönüllüleri, sefalet içinde yaşam mücadelesi veren birkaç aile için bir anda umut ışığı oluvermişlerdi. İmkânları kısıtlıydı. Hiç kimseye yardım etmemektense, gücünün yettiği kadarını yapabilmek de bir şeydi. İşte bu bilinç ve kararlılıkla hareket eden dernek gönüllüleri, faaliyetlerini 2002 yılı başlarına kadar bu şekilde, kendi aralarında oluşturmuş oldukları fondan, sınırlı imkânlarla devam ettirmeye çalıştılar. Fakat ihtiyaçların artması, her gün onlarcasına şahit oldukları aile dramları, onları etraflarındaki insanları da bu sorumluluğa davet etmeye yöneltti. Bu acıyı herkes paylaşmalıydı, bu insanların sorunlarından herkes haberdar olmalıydı.
Nitekim öylede oldu, yardım hizmetlerinin süreklilik arz etmesi için mücadele eden dernek gönüllüleri, Körfez Mimar Sinan mahallesinde bir yardımlaşma derneği kurmaya karar verdiler. İnsanları yardım etmeye teşvik ederek mağdur insanlar için bir umut olmak istiyorlardı ve bu umudun adı Mavi Ay oldu.
